Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Τα παιδιά του Lidice επέστρεψαν σπίτι τους



Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Τα 82 παιδιά στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, 70 χιλιόμετρα μακριά, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Το γλυπτό της Marie Uchytilová αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα παιδιά.





Τα γεγονότα που οδήγησαν τα παιδιά του Lidice στον θάνατο ήταν αρκετά περίπλοκα. Καθοριστικό ρόλο πάντως για να παρθεί η απόφαση της δολοφονίας τους ήταν ο θάνατος του Reinhard Heydrich, διοικητή του ναζιστικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας.


Η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία τον Απρίλιο του 1939 και η διοίκηση του Heydrich που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από καταπίεση, βασανισμούς και δολοφονίες. Στα τέλη Μαΐου του 1942 ομάδα στρατιωτών αποτελούμενη από Τσέχους και Σλοβάκους κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στους Γερμανούς. Τον ισχυρό τραυματισμό του Heydrich.
Μια εβδομάδα αργότερα στις 4 Ιουνίου του 1942, ο Heydrich πέθανε από σηψαιμία. Ολόκληρη η χώρα πίστευε ότι γνώριζε τι θα επακολουθήσει. Κανένας όμως δεν μπορούσε να προβλέψει την φρίκη που τους ετοίμαζαν οι κατακτητές.


Η αρχή έγινε με ολική απαγόρευση κυκλοφορίας στην Πράγα. Μια τεράστια επιχείρηση αναζήτησης των δραστών ακολούθησε χωρίς όμως αποτέλεσμα. Την εβδομάδα μεταξύ τον τραυματισμό και τον θάνατο του Heydrich 157 άνθρωποι είχαν ήδη εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες. Τα χειρότερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμη…
Μετά την κηδεία του Heydrich στο Βερολίνο, ο Αδόλφος Χίτλερ, διέταξε τι θα έπρεπε να γίνει στα χωριά που έκρυβαν τους υπεύθυνους. Όλοι οι ενήλικες άνδρες να εκτελούνται και τα γυναικόπαιδα να μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα παιδιά που είχαν χαρακτήρα και χαρακτηριστικά «Αρείου» να υιοθετούνται από Γερμανικές οικογένειες SS για να γίνουν καλοί Ναζί. Τα υπόλοιπα να ανατραφούν με «άλλους τρόπους». Τέλος, τα χωριά να εξαφανιστούν από τους χάρτες, τίποτα να μην μείνει που να δηλώνει ότι κάποτε υπήρξαν.



Οι εντολές του άρχισαν να εφαρμόζονται αμέσως. Στο χωριό Lidice, που παρά την απουσία αποδείξεων ότι είχαν βρει εκεί καταφύγιο οι στρατιώτες που ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Heydrich, έγινε η αρχή. Όλοι οι άνδρες μεταφέρθηκαν σε ένα αγρόκτημα στην άκρη του χωριού και εκτελέστηκαν, πρώτα σε ομάδες των πέντε. Όταν ο ηθικός αυτουργός αυτού του τρόμου, Horst Böhme, παραπονέθηκε ότι θα του έπαιρνε πάρα πολύ καιρό για να τους εκτελέσει όλους οι ομάδες έγιναν των δέκα. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας, 173 άνδρες είχαν εκτελεστεί.


203 γυναίκες και 105 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του χωριού. Από εκεί οδηγήθηκαν σε άλλο σχολείο στην κοντινή πόλη Kladno. Τέσσερις από τις γυναίκες ήταν έγκυες. Οι έγκυες μεταφέρθηκαν στο ίδιο νοσοκομείο όπου εξέπνευσε ο Heydrich, για να τους αφαιρεθούν με βίαιο τρόπο τα βρέφη. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες γυναίκες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ravensbrück όπου έχασαν τη ζωή τους από μια σειρά από ασθένειες.
Τα παιδιά στην αρχή μεταφέρθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στο Łódź όπου Γερμανοί Αξιωματούχοι έκαναν τον διαχωρισμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Όσα δεν είχαν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνταν, παρά τις αρχικές διαφωνίες, αποφασίστηκε από τον Adolf Eichmann να θανατωθούν.



Εβδομήντα σχεδόν χρόνια πριν, στις 2 Ιουλίου, τα 82 παιδιά παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Από εκεί μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Chelmno όπου δηλητηριάστηκαν με αέρια. Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους.
Κανείς δεν θα μάθει ποτέ αν κάποιο από τα 82 παιδιά έκλαιγε λίγο πριν χάσει την ζωή του, μακριά από το σπίτι, την μητέρα του και τον πατέρα του. Ωστόσο, έστω και με αυτόν τον τρόπο, τα αθώα παιδιά που έχασαν την ζωή τους εκείνη την ημέρα επέστρεψαν και θα κατοικούν για πάντα στο Lidice. Τα 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, θα στέκονται εκεί ως αιώνια υπενθύμιση της σφαγής. Τα παιδιά του Lidice βρίσκονται επιτέλους στο σπίτι τους.










epikouros sofista " Ατιτλο "

Lidice Memorial - Memorial to Child Victims of War - By Marie Uchytilova


Διασώστε το παιδί που κρύβεται μέσα σας δώστε του φωνή λόγο συνείδησης κριτής να γίνει και ενοχή για όλους τους συμβιβασμούς τον κυνισμό και την απληστία ενός κόσμου που κτίσαμε γύρω μας και τον είπαμε ζωή για όλα τα προσχήματα της ανάγκης που επικαλεστήκαμε για να ξεπλύνουμε τις ενοχές μας τα ελαφρυντικά του πρώην έντιμου βίου της παιδικότητας μας ίσως κάποτε μας χρειαστούν να αντέξουμε τις τύψεις μας











Σαν σήμερα 20 Νοεμβρίου

1873: Η Βούδα και η Πέστη ενώνονται και δημιουργούν την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, Βουδαπέστη.


1985: Η Microsoft λανσάρει το λειτουργικό σύστημα Windows 1.0.


1910: Πεθαίνει ο Λέων Τολστόι, Ρώσος συγγραφέας.


1952: Το σπίτι του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στη Σκιάθο γίνεται μουσείο.


1989: Υπογράφεται από τον ΟΗΕ η Διακήρυξη για τα δικαιώματα του παιδιού. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού.


Σε μουσικό επίπεδο...

1965: Οι The Who κυκλοφορούν στην Αμερική το single "My Generation".


1971: Οι Led Zeppelin δίνουν την πρώτη από τις δύο παραστάσεις με την ονομασία "Electric Magic" στο Wembley Empire Pool του Λονδίνου.





Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΠΕΡΣΑ ΖΗΚΑΚΗ " Δηιάνειρα "


Με το όραμά σου Ηρακλή πεθαίνω κάθε μέρα κι αν η δύναμή σου ξεπέζεψε στα κάλλη μου κι αν η ανάσα σου μυρίζει τριαντάφυλλο τα βράδια εγώ τρελαμένη καιόμενη βάτος με βλέφαρα κλειστά μασάω ροδοπέταλα να μη βλέπω γραμμωμένους μύες και χέρια ματωμένα απ' τ' αγκάθια να χαιδεύουν με πάθος το κορμί μου Σου ετοίμασα χρυσή στολή εκστρατείας να λάμπεις, να ξεχωρίζεις πάντα μόνο εσύ Μόνος στην άκρη του κόσμου. π.ζ "Ατέρμων χρόνος" 1987 « Ώσπερ υπό του ιού τον σίδηρον, ούτω τους φθονερούς υπό του ιδίου ήθους κατεσθίεσθαι». Όπως η σκουριά τρώει το σίδερο, έτσι και ο φθονερός κατατρώγεται από το πάθος του. Αντισθένης (445-360 π.Χ.)










ΕΛΕΝΗ ΑΡΤΕΜΙΟΥ - ΦΩΤΙΑΔΟΥ " Φωνήεντα σε περίπτερο " ΄Επαινος σε Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης στην Ιταλία.( CONCORSO NAZIONALE DI POESIA "CITTA' DI SANT'ANASTASIA" XV EDIZIONE 2017 )

CONCORSO NAZIONALE DI POESIA "CITTA' DI SANT'ANASTASIA"

XV EDIZIONE 2017
Sezione Autori Esteri, fuori concorso

Έκδοση Βραβείων Ποίησης 2017 της πόλης Sant'Anastasia (NA) ΙΤΑΛΙΑ
Τμήμα ξένων δημιουργών, εκτός ανταγωνισμού:
Έπαινος στη Κύπρια ποιήτρια Eleni Artemiou Fotiadou 
για το ποίημα ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ μτφρ Alexandra Zambà


ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ

Πρωί πρωί
να καρφιτσώνω τη σκέψη στο περίπτερο
Κι εσύ
περαστική ευκαιρία
να σταματάς με περιέργεια
μπροστά στους πηχυαίους τίτλους μου
Δεν είναι μόνο τα γράμματα πιο μαύρα
πιο έντονα
μα και τα μάτια τους
εκείνα τα μεγάλα αμυγδαλωτά φωνήεντα
που πέσανε σε έναν γκρεμό χωρίς αντίλαλο
και από τότε
βλέπουν συνέχεια εντός μου
Ρίξε μου μια αγάπη
να ανέβω!
Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου 
……………………….

VOCALI IN EDICOLA

Mattina presto
mi trovo a spillare il pensiero all’edicola
E tu
occasione passeggera
ti fermi con curiosità
davanti ai miei titoli vocianti
Non solo per il neretto delle lettere
più pronunciato
anche per i loro occhi
quelle grandi vocali mandorlate 
cadute in un baratro privo di eco
e da allora
guardano il seguito dentro di me
Lanciami un amore 
per salire!
μτφρ Alexandra Zambà





ΑΡΣΙΝΟΗ ΒΗΤΑ '' Aνήσυχες μέρες ''

Art -  Anka Zhuravleva

Έχεις ρίξει μια όμορφη, σκληρή σκιά στις ανήσυχες μέρες μου.
Το φως σου διαχέεται στην πολύβουη πόλη.
Γυρισμοί κι ερχομοί ακατάπαυστοι
αναδεύονται τα συναισθήματα ,αναδύεται η μελαγχολία.
Χίλιοι δρόμοι ξαφνικά χαθήκαν στη θάλασσα.
Αναμονές και προσδοκίες φθίνουν
σε δειλινά που άφησα
υποσχέσεις κι ελπίδες μαραίνονται
στο αύριο που δειλιάζει.
Ανήσυχες μέρες του φθινοπώρου
καλοκαίρια που πετούν
χειμώνες περπατούν
κι εγώ ανάμεσα
να μετανοώ , να μεταλαβαίνω, να ξαναρχίζω.
Με κίτρινα φύλλα ντύνω τις λύπες
να κοιμηθούν στης λήθης το χώμα.









ΓΡΗΓΟΡΙΑ ΠΕΛΕΚΟΥΔΑ " Ατιτλο "


Τρομάζω από τα λόγια
απ΄τα σημάδια της τέχνης.
Ενώ καθόμουν στην φωλιά
του ορνθισκόπου,
όπου τα όρνια βρίσκουν καταφύγιο
ακούω την παράξενη φωνή των πουλιών
που κράζουν με ακατανόητη μανία,
δεν κατάλαβα πως ξέσχιζαν
το ένα το άλλο με ματωμένα νύχια,
το πλατάγιασμα φτερών
σε ολόφλογους βωμούς,
όπου τα απογυμνωμένα όνειρα
είναι γεμάτα από σπαραγμούς.

Για το καλό μας σκέφτηκα,
κερδίστε, πουλήστε, ό,τι περίσσιο
έχουν τα σπλάχνα σας,
γιατί δεν θα ακουστούν θρήνοι
από σκυλιά από αγρίμια
ή κάποιο πουλί φτερωτό.

Εμπρός, ελάτε, όλοι αφού πάρετε
την τύχη με το μέρος σας
ορμάτε, στο πιο ψηλό βουνό
στου Παρνασσού τις ράχες
να σύρουμε χορό, γιατί η τύχη
κρατάει όρθιο ό,τι αστράφτει,
και σωριάζει μόνο αυτόν
που δυστυχεί ευπρεπώς...

Γρηγορία Πελεκούδα
3/2/2016